Presidenti i Shteteve të Bashkuara të Amerikës, Donald Trump, ka shkaktuar reagime të shumta me deklaratat e tij të fundit në samitin e G7-ës në Francë, ku ka folur pa doreza për marrëdhëniet me Izraelin, veprimet e kryeministrit Benjamin Netanyahu, taktikën ushtarake në Liban dhe kapacitetet mbrojtëse të Iranit. Në stilin e tij tashmë të njohur, Trump ka vendosur kufij të qartë në aleancën mes Uashingtonit dhe Tel Avivit, duke i dërguar një mesazh direkt udhëheqjes izraelite.
Gjatë fjalës së tij mbi raportet dypalëshe, kreu i Shtëpisë së Bardhë ka përcaktuar hapur hierarkinë e fuqisë dhe ndikimit mes dy shteteve, duke vënë në dukje se SHBA-ja mbetet partneri kryesor në këtë ekuacion. Ai e ka cilësuar Netanyahun si një partner shumë të vogël në krahasim me peshën e Amerikës, ndërsa ka shtuar se kryeministri izraelit është një njeri i mirë, por që ndonjëherë emocionohet më shumë seç duhet. Trump ka sjellë në vëmendje edhe periudhën e administratës Obama, duke kujtuar përpjekjet e Netanyahut kundër marrëveshjes bërthamore me Iranin.
Sipas deklaratës së presidentit amerikan, Netanyahu kishte udhëtuar personalisht në Amerikë për t’i kërkuar Barack Obamës që të mos nënshkruante atë marrëveshje, me paralajmërimin se ajo mund të shënonte fundin e Izraelit. Trump ka theksuar se ai vetë ishte personi që ndryshoi rrjedhën e ngjarjeve, duke e cilësuar marrëveshjen e asaj kohe si një katastrofë për sigurinë e Izraelit, e cila nuk u bllokua dot as nga fjalimet e Netanyahut në Kongresin amerikan.
Përtej historikut të marrëdhënieve, kritika më e ashpër e Trumpit është përqendruar te strategjia aktuale ushtarake në terren. Ai ka bërë të qartë se nuk mund të rrëzohet çdo ndërtesë ku hyn dikush, duke sinjalizuar se Uashingtoni kërkon një qasje më të matur dhe më pak destruktive në konfliktet rajonale. Ky qëndrim tregon se, pavarësisht mbështetjes historike, Shtëpia e Bardhë po kërkon të ushtrojë më shumë kontroll mbi hapat e mëtejshëm të aleatit të saj në Lindjen e Mesme.
